Πρόσφατα σχόλια



FORUM: ΝΕΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ

Απ:Περισσεύματα ψωμιού
shubhupatil 8.7.2019 11:08
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Hlianna 25.2.2019 8:35
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Hlianna 25.2.2019 8:11
Απ:Παιχνίδι: Βρες τη λέξη !
Johnnys 23.2.2019 22:50
Απ:Αστεία ονόματα που έχουμε ακούσει....
Johnnys 23.2.2019 22:21
Απ:Παιχνίδι: Συνέχισε την Παροιμία......
Johnnys 23.2.2019 22:18
Απ:Παιχνίδι: Ναι ή Όχι;
Johnnys 23.2.2019 22:15
Απ:Παιχνίδι... Διλήμματα
Johnnys 23.2.2019 22:12
Απ:Παιχνίδι: Ερωτήσεις-Απαντήσεις !
Johnnys 23.2.2019 22:10
Απ:Μαγειρεύω....φράσεις!
Johnnys 23.2.2019 22:05
Απ:ψωμί ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ και συντηρητικά
Johnnys 23.2.2019 2:06
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Johnnys 22.2.2019 23:47
Απ:Τα μυστικά για ένα πετυχημένο κέικ
Athina P 15.2.2019 10:59
Απ:Κεικ με τυρί μασκαρπόνε
Athina P 15.2.2019 10:52
Απ:Γιορτή !
Athina P 15.2.2019 10:50
Απ:Κάνναβη σε τροφές
Hlianna 2.2.2019 8:25
Απ:Περισσεύματα ψωμιού
Athina P 23.1.2019 9:31
Απ:Περισσεύματα ζυμαρικών
Athina P 23.1.2019 9:28
Απ:Περισσεύματα ψαριού!
Athina P 23.1.2019 9:12
Κάνναβη σε τροφές
Athina P 4.1.2019 18:03
Περισσότερα...

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ



Γεια χαρά, Επισκέπτης
Παρακαλώ Σύνδεση ή Εγγραφή.    Χάσατε τον κωδικό σας;

Η ιστορία των γεύσεων!
(1 μέλος/η είναι εδώ) (1) Επισκέπτης
Μετάβαση στο τέλοςΣελίδα: 1234
ΘΕΜΑ: Η ιστορία των γεύσεων!
#39329
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 9 Χρόνια, 4 Μήνες πριν  
Η μαγιονέζα είναι… πειρασμός

ΝΤΑΙΑΝΑ ΚΟΧΥΛΑ

Οι διαιτολόγοι και οι πωλητές μαγιών μάς έπεισαν ότι απαγορεύεται να την… απολαμβάνουμε. Ανεπηρέαστες από τα κύματα της μόδας, όμως, οι παλιές, καλές μανάδες, δεν σταμάτησαν ποτέ να φτιάχνουν παραδοσιακή μαγιονέζα δική τους, έναν παχύρρευστο και νοστιμότατο πειρασμό, για να στρογγυλέψουν τη σανιδοειδή σιλουέτα μας. Εγώ, ύστερα από χρόνια αυτοσυγκράτησης, έπεσα ξανά με τα μούτρα στην απόλαυση της καταπληκτικής αυτής σάλτσας. Είμαι μια αληθινή μαγείρισσα, φαίνεται. Η μαγιονέζα είναι από τις «μάνες» σάλτσες της κλασικής κουζίνας.

Ένας μάγειρας που σέβεται τον εαυτό του δεν μπορεί να την περιφρονεί για πάντα. Η μαγιονέζα προσφέρει κάτι απαραίτητο στη μαγειρική - έναν στοιχειώδη γευστικό πλούτο. Μια κουταλιά από αυθεντική μαγιονέζα (ποτέ lite ερζάτς απομιμήσεις) προσθέτει αμέτρητα «καλά»: υφή, όγκο και υγρασία σε πολλά φαγητά, ακόμα και σε κέικ. Με την προσθήκη της μουστάρδας, των μυρωδικών ή του σκόρδου, αλλάζει ο χαρακτήρας της κλασικής μαγιονέζας τελείως. Ξεκινώντας από μια κλασική μαγιονέζα, μπορούμε να φτιάξουμε μια tres chic remoulade (μαγιονέζα ανακατεμένη με εστραγκόν, μαϊντανό, κρεμμυδάκια, κάππαρη και αγγουράκια τουρσί), μια rouille (μαγιονέζα ανακατεμένη με πολτοποιημένες πιπεριές τσίλι, σκόρδο, και κοράλλι αστακού), έναν aioli (μαγιονέζα με σκόρδο και ελαιόλαδο). Για εμάς τους πληθωρικούς, μια μαγιονέζα γίνεται ακόμα πιο νόστιμη, εάν περιέχει κομματάκια από (μη με κράξετε) μπέικον! Το θέμα είναι ότι η βασική μαγιονέζα είναι ένα «λευκό χαρτί», μια αρχή από την οποία ένας δημιουργικός μάγειρας μπορεί να «κτίσει» άπειρες άλλες σάλτσες, ντιπ, αλοιφές κ.τ.λ. Ποιο άλλο βασικό παρασκεύασμα έχει τέτοια δυνατότητα… μεταμόρφωσης;

Φυσικά, και μόνη της η μαγιονέζα δεν έχει να ζηλέψει τίποτε. Κάτι ξέρουν οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που την σερβίρουν πάνω στις τηγανητές πατάτες. Βάζω στοίχημα ότι στα περισσότερα νοικοκυριά των Ελλήνων υπάρχει μια μαγιονέζα στα ράφια του ψυγείου. Στην Αμερική, απ' ό,τι λένε οι στατιστικές, η μαγιονέζα είναι… παρούσα στο 87% των νοικοκυριών.

Ενώ τόσες πολλές από τις έτοιμες αλλά καθορισμένες σάλτσες, όπως η μουστάρδα Ντιζόν ή το Tabasco, είναι σχεδόν αδύνατον να παρασκευαστούν σε μια σπιτική κουζίνα, η μαγιονέζα είναι εύκολη. Τρεις βασικές πρώτες ύλες χρειάζονται: κρόκος αυγού, λάδι και λεμόνι. Δεν χρειάζεται καν σύρμα για να την χτυπήσεις. Οι περισσότεροι λάτρεις της σπιτικής μαγιονέζας την φτιάχνουν στο μπλέντερ.

Η σπιτική μαγιονέζα δεν συγκρίνεται με αυτήν του εμπορίου. Το λεμόνι και το αυγό τής δίνουν μια ευχάριστη κιτρινωπή χροιά, σε αντίθεση με το λευκό, σαν αλάβαστρο, χρώμα του εμπορικού προϊόντος. Η υφή επίσης διαφέρει. Η εμπορική μαγιονέζα έχει κάτι το ζελοειδές, ίσως επειδή βάζουν σταθεροποιητικές ουσίες, ενώ η σπιτική είναι λεία σαν μετάξι. Στη σπιτική μαγιονέζα γεύεσαι τις απλές πρώτες ύλες και τίποτε πρόσθετο.

Στην «πηγή» της κλασικής μαγιονέζας, τη Γαλλία, τα σνομπ ντελικατέσεν πουλάνε «φρέσκια» μαγιονέζα. Ακόμα και αυτή διαφέρει. Η γεύση της δεν είναι το ίδιο ήπια. Είναι πιο «επιθετική». Μια μάρκα που έχω δοκιμάσει περιέχει και ξίδι και λεμόνι και είναι πολύ πιο αλμυρή από τη γνήσια σπιτική.

Πάντως, δεν νιώθω καμιά τύψη και δεν είμαι καθόλου απολογητική για τη συνήθειά μου να χρησιμοποιώ πότε πότε και το εμπορικό είδος. Κάτι που μου αρέσει στην εμπορική μαγιονέζα είναι ότι γλυκίζει. Μια καλή μάρκα είναι ο «βασιλιάς» των καρυκευμάτων.

Πολλές φορές χρησιμοποιώ τη μαγιονέζα όχι μόνο για να πασαλείψω το ψωμί για ένα σάντουιτς ή για να… πνίξω μια κονσέρβα τόνο εις το όνομα της σαλάτας!! Πολλές φορές την προσθέτω σε μπισκότα ή σε κέικ. Είναι πολύ πιο αποτελεσματική από το αγαπητό στις Ελληνίδες «βιτάμ». Για βιαστικά γεύματα (τα καθημερινά, δηλαδή), πολλές φορές αλείφω κάποιο φιλέτο από ψάρι με μαγιονέζα και μουστάρδα και το ψήνω στο γκριλ. Λειώνει, αλλά όχι τελείως. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα τέλεια ψημένο ψάρι, που έχει κάτι μεταξύ κρούστας και σάλτσας από πάνω. Όταν έχω τις μαύρες μου και θέλω μια μπουκιά «παρηγοριάς», φτιάχνω ένα τελείως δικό μου σνακ: ανακατεύω μαγιονέζα με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τυρί τσένταρ ή μια πικάντικη γραβιέρα, τα ψήνω για 20 λεπτά σε χαμηλό φούρνο και το τρώω σαν ντιπ. Δεν το έχω ομολογήσει αυτό ποτέ.

Βάση για αμέτρητες σάλτσες

Στη γαλλική κουζίνα, όπως είπαμε, η μαγιονέζα είναι μια βάση με την οποία μπορούν να φτιαχτούν πολλές άλλες σάλτσες. Από τη μαγιονέζα φτιάχνουν οι Γάλλοι τη σάλτσα tartare. Αραιώνουν τη μαγιονέζα με λευκό κρασί, ξίδι από κόκκινο κρασί και μουστάρδα Ντιζόν. Στη συνέχεια προσθέτουν μαϊντανό, εστραγκόν, αλάτι, πιπέρι, σκορδοκρέμμυδα (σαλότ) και ψιλοκομμένα αγγουράκια τουρσί. Είναι μία από τις κλασικότερες συνοδείες για τηγανητό ψάρι. Η σάλτσα verte, ή «πράσινη», δεν είναι παρά μαγιονέζα χτυπημένη με νεροκάρδαμο και μυρωδικά. Η indienne είναι μαγιονέζα με κάρυ.

Η σάλτσα aioli, η σκορδαλιά της Προβηγκίας, δεν είναι ακριβώς μαγιονέζα με σκόρδο, αλλά σκόρδο χτυπημένο με αυγό και λάδι. Λείπει το όξινο λεμόνι, το οποίο βοηθάει στο να «δέσει» μια κλασική μαγιονέζα. Μπορεί κανείς να φτιάξει μια… απομίμηση της σάλτσας aioli, όμως, ανακατεύοντας μια κλασική μαγιονέζα με σκόρδο χτυπημένο στο γουδί.
Ποτέ δεν λειώνω το σκόρδο στο μούλτι ή στο μπλέντερ, διότι η γεύση του καταστρέφεται. Γίνεται πολύ πικρό.

Η σάλτσα rouille έχει προέλευση τη Μασσαλία και γίνεται ως εξής: χτυπάμε βρεγμένο μπαγιάτικο ψωμί μαζί με πατάτα και σκόρδο και προσθέτουμε είτε κοπανισμένη καυτερή πιπεριά είτε πάπρικα και καγιέν. Μπορούμε να φτιάξουμε μια γρήγορη βερσιόν, ανακατεύοντας καγιέν, πάπρικα και σκόρδο με μαγιονέζα. Η rouille σερβίρεται με την μπουγιαμπέσα. Την αλείφουμε πάνω σε καβουρντισμένο ψωμί και πάνω σε αυτό μέσα σε ένα μπολ περιχύνουμε την περίφημη ψαρόσουπα.

Ιδέες για «άλλες» μαγιονέζες:


Μαγιονέζα με ασιάτικη «χροιά»: Σε ένα φλιτζάνι του τσαγιού μαγιονέζα προσθέτουμε 2 κ.τ.σ. σουσαμέλαιο, 1-2 κ.τ.γ. soy sauce, 2-3 σταγόνες καυτερή σάλτσα, 1 σκελίδα σκόρδο κοπανισμένη στο γουδί και ψιλοκομμένα τσάιβς. Είναι καταπληκτική με σπαράγγια.

Μαγιονέζα με πιπεριές τσίλι: Σε ένα φλιτζάνι μαγιονέζα προσθέτουμε 1-2 πολύ ψιλοκομμένες καυτερές πιπεριές, 1 κοπανισμένη σκελίδα σκόρδο και 2 κ.τ.σ. φρέσκο κόλιαντρο.

Μαγιονέζα Nicoise: Σε ένα φλιτζάνι μαγιονέζα προσθέτουμε 2 κ.τ.γ. πάστα από αντσούγιες ή πολτοποιημένες παστές αντσούγιες, 3 κ.τ.σ. ψιλοκομμένες μαύρες ελιές, 2 κ.τ.σ. ψιλοκομμένη κάππαρη, 1 σκελίδα σκόρδο (κοπανισμένη) και 2-3 κ.τ.σ. βασιλικό. Ταιριάζει πολύ με την τονοσαλάτα ή με ψητές στη σχάρα μοσχαρίσιες μπριζόλες και με ψητές πατάτες.

Μαγιονέζα Τσάτνεϊ: Σε 1 φλιτζάνι μαγιονέζα προσθέτουμε ½ φλιτζάνι τσάτνεϊ, 1 κ.τ.σ. χυμό λεμονιού και 1 ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι. Είναι πολύ ωραία σε σάντουιτς με γαλοπούλα ή σε σαλάτες με ζυμαρικά.
Φτιάξτε την μόνοι σας

Το να φτιάξεις μαγιονέζα δεν είναι τόσο δύσκολο. Χρειάζεται ένα κλασικό μπλέντερ, όπου η βάση του γυάλινου δοχείου πρέπει να είναι πιο στενή από το άνοιγμά του. Δεν γίνεται τόσο εύκολα στο μπολ του μούλτι, το οποίο είναι πολύ πιο φαρδύ.

Όλα τα υλικά, αλλά κυρίως ο κρόκος, πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου, για να αναμειχθούν πιο εύκολα.

Το γυάλινο δοχείο πρέπει να είναι τελείως στεγνό. Ακόμα και μια σταγόνα νερό θα χαλάσει τη μαγιονέζα. Χτυπάμε πρώτα τον κρόκο, το λεμόνι και το αλάτι και στη συνέχεια προσθέτουμε το λάδι σταγόνα σταγόνα, μέχρι να δέσει.

Εάν κόψει, υπάρχει σωτηρία: Χτυπάμε έναν φρέσκο κρόκο με το σύρμα μέσα σε ένα μπολ και σιγά σιγά προσθέτουμε τα υλικά του μπλέντερ. Η «κομμένη» μαγιονέζα θα γίνει ένα λείο, σαν βελούδο, μείγμα.

Το ξίδι μπορεί να αντικαταστήσει το λεμόνι, αλλά η γεύση θα είναι πιο όξινη, πιο αιχμηρή. Για μια πιο φρουτώδη γεύση μπορείτε να προσθέτεστε ένα μείγμα από λεμόνι και λίγο κονιάκ.

Πάντα χρησιμοποιώ ελαιόλαδο στη μαγιονέζα, παρ' όλη τη δυνατή του γεύση. Άλλοι προτιμούν ποιο ουδέτερα στη γεύση λάδια, όπως το καλαμποκέλαιο και το φιστικέλαιο.

Η σπιτική μαγιονέζα κρατάει μέχρι πέντε ημέρες στο ψυγείο.
Σπιτική μαγιονέζα

Για 1 φλιτζάνι * 1 κρόκο αυγού, σε θερμοκρασία δωματίου * 1 κ.τ.σ. χυμό λεμονιού (ή παραπάνω, όπως προτιμάτε) * 2 κ.τ.γ. μουστάρδα Ντιζόν * 1/2 κ.τ.γ. αλάτι * 3/4 της κούπας ελαιόλαδο, φιστικέλαιο ή καλαμποκέλαιο * Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

1. Χτυπάμε τον κρόκο, τον χυμό λεμονιού, τη μουστάρδα και το αλάτι στο μπλέντερ, σε χαμηλή ταχύτητα.

2. Καθώς γυρίζει το μπλέντερ προσθέτουμε το λάδι πολύ σιγά, σταγόνα σταγόνα, μέχρι να δέσει. Προσθέτουμε επιπλέον αλάτι ή λεμόνι, εάν θέλουμε. Πιπερώνουμε και σερβίρουμε.

Φιλέτα ψαριού στη σχάρα με κρούστα από μαγιονέζα

Για 2 μερίδες * 2 φιλέτα των 250 γραμμ. από τόνο, μαγιάτικο ή άλλο «λιπαρό» ψάρι * 1 κ.τ.γ. μαραθόσπορο * 1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο * Λίγο αλάτι * 2 κ.τ.σ. μαγιονέζα * 1/2 κ.τ.σ. χυμό λεμονιού

1. Ανάβουμε το γκριλ και λαδώνουμε ένα ρηχό ταψί.

2. Σε ένα αντικολλητικό τηγανάκι καβουρντίζουμε ελαφρώς τους μαραθόσπορους. Στη συνέχεια τους κοπανάμε στο γουδί μαζί με το σκόρδο και λίγο αλάτι. Τα ανακατεύουμε με τη μαγιονέζα, τον χυμό λεμονιού και λίγο πιπέρι.

3. Χαράζουμε τα φιλέτα ελαφρώς και αλείφουμε την επιφάνειά τους με τη μαγιονέζα. Τα ψήνουμε σε απόσταση περίπου 10 εκ. από τη φωτιά, για 7-8 λεπτά. Δεν τα γυρίζουμε. Σερβίρουμε αμέσως.

Μαγιονέζα με σαφράν

* 1 κ.τ.σ. νερό * 1/2 κ.τ.γ. σαφράν * 1/2 φλιτζάνι μαγιονέζα * 1 ½ κ.τ.σ. χυμό λεμονιού * 1 μικρή σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη

1. Ζεσταίνουμε το νερό μαζί με το σαφράν σε ένα μικρό μπρίκι μέχρι να βράσουν. Τα κατεβάζουμε αμέσως και τα κρατάμε στην άκρη για 15 λεπτά.

2. Με το σύρμα χτυπάμε τη μαγιονέζα, το λεμόνι και το σκόρδο σε ένα μικρό μπολ. Σιγά σιγά προσθέτουμε το σαφράν με το νερό του.

Η σάλτσα αυτή είναι πολύ νόστιμη πάνω σε λαχανικά στον ατμό.
ΤΑ ΝΕΑ
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#40791
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 9 Χρόνια, 3 Μήνες πριν  
Η ιστορία του παγωτού

Εικάζεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος που είχε τη φήμη καλοφαγά, είχε την ευτυχία να δοκιμάσει μια πολύ πρώιμη μορφή παγωτού, φτιαγμένο από φρούτα βουτηγμένα στο μέλι και παγωμένα στο χιόνι. Το χιόνι μετέφεραν οι σκλάβοι από τις κορφές του βουνού Όλυμπου Μια από τις πρώτες φορές που συναντάμε το παγωτό στην ιστορία είναι στην αυλή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα (37-68 μ.Χ.), ο οποίος έστελνε τους σκλάβους του στα βουνά για να μαζέψουν φρέσκο χιόνι και να το φέρουν πίσω πριν λειώσει, για να το απολαύσει μαζί με φρούτα. Έπειτα ο βασιλιάς Τανγκ, στο Σανγκ της Κίνας, ο οποίος είχε βρει μια μέθοδο για να παρασκευάζει μείγματα από πάγο και γάλα. Από την Άπω Ανατολή λέγεται ότι ο εξερευνητής Μάρκο Πόλο, το 13αιώνα, έφερε πίσω στην Ευρώπη τη συνταγή του παγωτού. Ο Γάλλος σεφ του βασιλιά Καρόλου της Αγγλίας εντυπωσίασε τους καλεσμένους σε ένα επίσημο δείπνο με ένα επιδόρπιο που έμοιαζε με χιόνι αλλά ήταν πολύ πιο γλυκό! Ο Κάρολος τότε πρόσφερε 500 λίρες το χρόνο στο σεφ για να μην πει σε κανένα τη μυστική συνταγή και να συνεχίσει να φτιάχνει παγωτό μόνο γι' αυτόν και τις δεξιώσεις του. Μέχρι, όμως, το 1649, που αποκεφαλίστηκε ο Κάρολος, το μυστικό είχε διαρρεύσει. Το 1533 όταν η Κατερίνα των Μεδίκων παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β', έφερε στη νέα της πατρίδα ένα επιδόρπιο από γλυκιά κρέμα, η οποία έμοιαζε πολύ με το σημερινό παγωτό. Η τιμή του ήταν ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ, αφού δεν ήταν εύκολο να διατηρηθεί ο πάγος το κατακαλόκαιρο .Το παγωτό λοιπόν ήταν αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων. Όμως το 1560 ένας Ισπανός γιατρός που ζούσε στη Ρώμη, ο Μπλάσιους Βιλαφράνκα, ανακάλυψε ότι αν προσθέσουμε νιτρική ποτάσα στο χιόνι και στον πάγο μπορούσε να καταψύξει οτιδήποτε πολύ πιο γρήγορα. Αυτή η εφεύρεση έδωσε μεγάλη αίσθηση στην παραγωγή παγωτού. Κατά το 19ο αιώνα το παγωτό διαδόθηκε στην Αγγλία και στην Αμερική χάρη στους Ιταλούς μετανάστες που το πουλούσαν στους δρόμους. Οι παγωτατζήδες ονομάστηκαν "χόκι-πόκι", παράφραση του "Ecco un poco", που σημαίνει "ορίστε λιγάκι". Όπως πολλά φαγητά που σήμερα τα θεωρούμε συνηθισμένα, το παγωτό κάποτε ήταν μόνο για τους πλούσιους και τους ευγενείς. Κάποιες συνταγές εμφανίστηκαν το 1700, σε ένα γαλλικό βιβλίο με τον τίτλο «Η Τέχνη του να Φτιάχνεις Παγωτό», ο Αμερικανός Πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον είχε μια συνταγή για παγωτό βανίλια, ενώ ο Τζορτζ Ουάσινγκτον είχε πληρώσει σχεδόν 200 δολάρια (που τότε ήταν πάρα πολλά λεφτά) για μια συγκεκριμένη συνταγή. Το παγωτό τότε δεν ήταν δημοφιλές γιατί η παρασκευή του αποτελούσε μεγάλο μπελά: αρκεί να σκεφτείτε ότι εμπλέκονταν δύο μεγάλοι κουβάδες, μεγάλες ποσότητες αλατιού και πάγου και 40 λεπτά κατά τα οποία κουνούσαν τον ένα κουβά και ανακάτευαν στον άλλο. Η πρώτη αισθητή βελτίωση στην παρασκευή του παγωτού έγινε το 1846 από την Αμερικανίδα Νάνσυ Τζόνσον, που εφηύρε τη χειροκίνητη παγωτομηχανή με τη μανιβέλα. Μέσα εκεί, ανακατευόταν το μείγμα παγωτού με πάγο και αλάτι, μέχρι να παγώσει. Η Νάνσυ Τζόνσον δεν ήταν ιδιαίτερα προνοητική και δεν κατοχύρωσε την πατέντα της, αλλά πούλησε τα δικαιώματα σε κάποιον κ. Γιανγκ, ο οποίος τουλάχιστον έδειξε την απαραίτητη ευγένεια και έδωσε στη συσκευή το όνομά της. Το ποιος εφηύρε το χωνάκι δεν είναι σίγουρο, αλλά λέγεται ότι αυτό έγινε στο πανηγύρι του Σαιντ Λούις, το 1904. Εκεί, οι «παγωτατζήδες» συνεργάστηκαν με τους «πιτάδες», βάζοντας παγωτό μέσα σε τυλιγμένες πίτες, λόγω έλλειψης πιάτων. Μια άλλη θεωρία θέλει τον Ίταλο Μαρτσιόνι, που διέσχιζε τη Γουολ Στριτ πουλώντας παγωτά με το καροτσάκι του, να χρησιμοποιεί πρώτος το χωνάκι, απογοητευμένος από τα πολλά σπασμένα και κλεμμένα ποτήρια που είχε καταγράψει ως τότε. Συμπεράσματα πρόσφατης έρευνας η οποία αφορά τις επιδράσεις του παγωτού στον οργανισμό μας δηλώνουν ότι καμιά φορά το παγωτό μπορεί να μας φέρει πονοκέφαλο. Αυτό γίνεται γιατί η θερμοκρασία στο στόμαμας πέφτει απότομα και τα αγγεία στον εγκέφαλο αντιδρούν και πρήζονται, κάτι που είναι γνωστό ως "πάγωμα" του εγκεφάλου.

Πηγή nio.pblogs.gr/2009/04/444102.html
marianta (Μέλος)
Ζήσε τη στιγμή.
Platinum Boarder
Δημοσιεύσεις: 2885
graphgraph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Γεννέθλια: 0000-11-25
Αγαπώ σημαίνει ζω. Αγαπιέμαι και αγαπώ, σημαίνει αξίζω να ζω. Είμαι εδώ γιατί αγαπώ την καλή και ζεστή παρέα και την μαγειρική και θέλω να κάνω μαζί σας πολλά πολλά γευστικά ταξίδια στη χώρα των χρωμάτων και των αρωμάτων.
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#63414
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 8 Χρόνια, 3 Μήνες πριν  


Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Τελευταία διόρθωση: 17/08/2011 15:50 από Hlianna.
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#63415
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 8 Χρόνια, 3 Μήνες πριν  
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#65193
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 8 Χρόνια πριν  
Η ιστορία του λουκουμά



Ο λουκουμάς δεν είναι μόνος του στον κόσμο των γλυκών! ...Σχεδόν κάθε λαός, και όχι μόνον εμείς οι Μεσόγειοι έχει και ένα παρόμοιο γλύκισμα. Από την Κίνα (εκεί τον έχουν για ψωμί χωρίς βέβαια να είναι μελωμένο), μέχρι την Αμερική συναντάμε διάφορες μορφές ζυμαριού τηγανισμένου με λάδι, με μέλι, ζάχαρη σιρόπι, μαρμελάδες σοκολάτα, ακόμα και με τυρί (κάτι πού κάνουμε και εμείς με τους λουκουμάδες μας.
Οι Ισπανοί έχουν τα bunuellos, και οι Γάλλοι τα beignets, οι Πορτογάλοι τα sonhos πού τα φτιάχουν με λεμόνι και σιρόπι κανέλλας (σαν την δική μας την κρητική κανελλάδα), και οι Ιταλοί το zeppole, και το κιάκερε , κάτι παρόμοιο με τους δικούς μας τους λουκουμάδες. Φτιάχνονται στην γιορτή του San Giuseppe, στα τέλη Μαρτίου και σερβίρονται με κρέμα πορτοκάλι και βύσσινο.
Εμείς μάλλον δανειστήκαμε τον λουκουμά, τουλάχιστον ως ονομασία, από το τουρκικό lokma. Οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων και γενικώς του χρόνου, και πιθανόν το πρώτο τέτοιου είδους γλυκό να το έφτιαξαν οι Ρωμαίοι, και να του έδωσαν το όνομα “scribita”. Αυτές οι τηγανητές μπάλες από ζυμάρι του 2ου π.Χ. αιώνα, γίνονταν από βρεγμένο ζυμάρι, το οποίο ρίχνανε σε καυτό λίπος.

kostasedessa.blogspot.com
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
#67899
Απ:Η ιστορία των γεύσεων! 7 Χρόνια, 10 Μήνες πριν  
Τι είναι η σόγια σος



Η σόγια σος είναι χαρακτιριστικό και βασική σάλτσα της ασιατικής κουζίνας. Ξεκίνησαν να τη παρασκευάζουν στην Κίνα εδώ και 3000 χρόνια από σπόρους σόγιας και κριθάρι που με την κατάλληλη ζύμωση δίνουν ένα υγρό που μαζί με καραμελόχρωμα, αλάτι και ζάχαρη, φτάνει στην τελική του μορφή.
Υπάρχουν διαφορετικές μάρκες, επομένως και γεύσεις.
Με τη σόγια σος συμπληρώνουμε γευστικά τα πάντα.
Ταιριάζει με λαχανικά, πουλερικά, κρέας, θαλασσινά, ζυμαρικά και ρύζι.
Hlianna (Διαχειριστής)
Administrator
Δημοσιεύσεις: 17802
graph
Αποσυνδεδεμένος Προβολή Προφίλ Μέλους
Φύλο: Θήλυ Τοποθεσία: Αθήνα
Πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος του Forum για να κάνετε μια δημοσίευση.
 
Μετάβαση στην αρχήΣελίδα: 1234
Συντονιστές: Margo  Bianka 
Μεταφορά στην κορυφή